Operation getting my life back

er byrjuð. Þvottavélin er komin af stað og uppþvottavélin líka. Uppsafnaðar blaðahrúgur eru komnar í endurvinnslukassann, barnið er baðað og ég er á leiðinni að búa um rúmin.

Mikið er ég glöð að þetta kláraðist á endanum. Helgin mun fara í að knúsa Eyrúnu Birnu eins mikið og ég mögulega get á meðan ég reyni að koma heimilinu smám saman í viðráðanlegt horf. Ég bind svo miklar vonir við vikuna. Planið er að endurnýja kynnin við vini og kunningja, taka til í nokkrum skúffum og skápum, klára nokkrar jólagjafir og... jú kannski mæta í tíma og kaupa bækurnar. Alls ekki lesa samt!

Varúð!

Þetta er það sem ég óttaðist að yrði það versta sem kemur út úr þessari kreppu. Vonandi hljóta hugmyndir þessara einstaklinga ekki hljómgrunn. Það myndi endanlega gera útaf við samfélagið okkar á Íslandi og algerlega koma í veg fyrir að okkur takist, með einstaklingsframtaki, að byggja aftur upp blómlegt efnahagslíf þar sem nýsköpun og hugmyndaauðgi borgar sig.

Aðstæðurnar í dag eru kjöraðstæður fyrir sósíalisma til að skjóta nýjum rótum í samfélaginu. Rót vandans sem við stöndum frammi fyrir er ekki frelsið heldur lélegt regluverk, eftirlit og siðleysi og hugleysi. Til að takast á við erfiðleikana sem við stöndum fyrir þarf að ráðast að rót vandans - ekki búa til nýtt pólitískt umhverfi þar sem sami vandi mun skapa ný vandamál. Við skulum ekki leyfa þeim sem komu okkur í þessa stöðu eyðileggja framtíð okkar líka.

Tommi er sammála mér. Vonandi eru það sem flestir.

Mikið er ég glöð...

... með nýja Bandaríkjaforsetann. Mikið glöð. Hlakka til að sjá breytingarnar sem ég trúi að muni fylgja í kjölfarið á þessu.

Loksins eitthvað jákvætt að gerast í heimsmálunum segi ég nú bara.

Réttmæt reiði

Hann pabbi minn skiptir ekki oft skapi. Í uppeldi mínu man ég eftir skiptum þar sem hann varð reiður við okkur systkinin og það var undantekningarlaust þegar við áttum það skilið. Þegar við höfðum sagt ósatt, verið löt og sérhlífin eða á annan hátt tillitslaus í garð annarra. Í raun er það eina sem ég hef séð fá reiðina til að brjótast út í honum er óheiðarleiki, ósanngirni og eiginhagsmunapot. Hvernig haldiði að honum sé innanbrjósts núna?

Skrítið að sjá svona mikla réttmæta reiði, örvæntngu, vonbrigði... allar þessar neikvæðu tilfinningar á sama stað og á sama tíma. Með hverju endar þetta?

Jólaseríur

Mér finnst að Íslendingar ættu bara að fara að skella upp jólaseríunum. Það myndi ábyggilega fá alveg nokkra til að brosa út í annað.

Ég er ekki frá því að ég myndi bara fara að drífa í því sjálf ef rafmagnið hérna væri ekki svona rosalega dýrt.

Erfitt...

... horfði á eftir músinni minni og pabba hennar fara gangandi út götuna á leið í kaffiboð. Langaði hræðilega mikið með. Í gamla daga þegar ég las undir próf fór veröld mín fram þar sem próflesturinn fór fram og ég saknaði einskis. Það er af sem áður var.

Mikið verð ég fegin þegar þessi próf eru búin. Er komin með langan lista yfir það sem ég ætla þá að gera. Efst er að knúsa Eyrúnu Birnu - og Davíð þegar hann kemur heim frá Íslandi.

Mínar áhyggjur eru þessar

Ég á nokkra þætti af Lipstick Jungle, Heroes og Gossip Girl sem ég á eftir að horfa á. Mig langar að horfa á einhvern einn þátt í kvöld eftir lesturinn. Hvaða þátt á ég að horfa á?

Alvarlegra er það nú ekki í bili. Er ég ekki heppin?

Fyndið... eða hvað?

Soldið fyndið svona. Er að lesa um hvað það séu nú fólgnir miklir kostir í að hafa lítið myntsvæði þar sem hagsmunir þeirra sem á svæðinu búa eru þeir sömu og samtvinnaðir. Þá sé svo þægilegt að berjast gegn "sjokki" í efnahagslífinu með svæðisbundinni myntstefnu. Hækka gengið... lækka vexti og hvaðeina. Jahá!

Lítil sól

 Var bara að velta fyrir mér hvort það væri ekki stemmningi fyrir svona lítilli og brosandi sól í skammdeginu. Ég er alla vega kátari eftir að hafa skoðað þessa mynd.

Nýtt gott blogg

Pabbi heldur áfram að blogga. Hvet ykkur til lestrar. Spurning um að láta kallinn fá link?