Umræðan

Umræðan um pólitíkina í dag er farin að fara mikið í taugarnar á mér. Ekki umræða pólitíkusanna sjálfra endilega heldur hinna, sem standa til hliðar og fylgjast með og naga og væla og kvarta...

Af hverju er engin endurnýjun? Af því ekki svo margir nýir bjóða sig fram? Af hverju eru þeir nýju sem bjóða sig fram ekki í fremstu víglínu? Af því þeir voru ekki kosnir. Hver kaus þá ekki? Þeir sem biðja hvað mest um endurnýjun líklegast.

Af hverju er Steingrímur J búinn að vera formaður VG í 10 ár? Hann er í flokki, frjálsum félagasamtökum, og býður sig fram á hverjum landsfundi án mótframboðs. Yrði hann kosinn ef hann fengi mótframboð? Það er félagsmanna í félagi með honum að ákveða það. Af hverju er hann án mótframboðs? Af því enginn býður sig fram á móti honum!

Af hverju sitja þingmenn fast í sætum sínum? Þeir hafa áhuga, hver svo sem hvatinn er, á að sinna þessu starfi. Þeir eru kosnir. Ekki þeir sem ekki bjóða sig fram. Þeir munu aldrei vera kosnir - nema þeir bjóði sig fram.

Ef eftirspurnin eftir endurnýjun og nýjum valmöguleikum er raunverulega svona mikil hlýtur framboðið að koma. Þegar kosið verður um framboðið er ekki hægt að væla yfir útkomunni. Fólk uppsker eins og það sáir. Ef ný framboð eru ekki kosin - er eftirspurnin bara ekki meiri. Eða ábyrgðartilfinning fólks með eftirspurnina ekki meiri. Hver svo sem ástæðan er - svona féllu bara atkvæðin! Meirihlutinn ræður!

Það er ekki hægt að þvinga stjórnmálaflokka til að breyta stefnu sinni til að þóknast þeim sem ekki leggja fram sína eigin stefnu.

Svona er bara lýðræðið. Við viljum lýðræði. Við viljum þetta. Það á enginn heimtingu á því að einhver annar bjóði fram krafta sína í þeirra þágu. Það á enginn heimtingu á endurnýjun, nýjum hugmyndum og nýjum starfskröftum. Þeir sem eru kosnir eiga rétt á sínum sætum - í hvaða embætti sem er. Eftir þeim var mest spurn! - Ef þú ert ekki sáttur - gerðu þá eitthvað! Ekki ráðast á þá sem sitja réttkjörnir í sínum sætum. Hvort sem það eru Jóhönnur, Steingrímir, Einarar eða Bjarnar. Atkvæðin féllu til þeirra.

Áfram Katrín Þóra

Litla systir mín sem er orðin mikið stærri en ég er í dag í inntökuprófi í English National Ballet School í London. Mér finnst ég hefði átt að fara með henni. Ef ég hefði búið á Íslandi hefði ég jafnvel bara gert það. A.m.k. árið 2007.

Ég mun hugsa til hennar með alla fingur og tær krossaðar í dag. Hún á það svo skilið að ganga vel. Hún er frábær. Áfram Katrín!!

Fúl frammistaða

Hugsa óvenjulega mikið þessa dagana og er alveg til í að fara að blogga aftur með hækkandi sól.

Átti frábæra helgi með hressu fólki og góðu gríni - og súrum endi þegar ég sá niðurstöður prófkjöra Sjálfstæðisflokksins. Nokkrir góðir punktar inn á milli en í heildina ótrúlega léleg frammistaða hjá flokksmönnum. Magnað að sjá nánast engar breytingar í mannavali. Hvort eru Sjálfstæðismenn íhaldssamari en er hollt fyrir þá, hræddir við breytingar eða kannski bara hræddir við skoðanir sínar? Þ.e. að hafa sínar eigin. Eða... sátu þeir sem vildu breytingarnar kannski bara heima hjá sér, kusu ekki og héldu að það myndi breyta einhverju?

Hádegistónleikar

Er á hádegistónleikum. Sit hér í eldhúsinu mínu með barnamónitorinn og hlusta á dóttur mína, sem liggur úti í vagni og syngur fyrir mig "Lille kat" á milli þess sem hún kallar "Maaaaaaaaammmaaaaaaa, Áááátta (Ásta), Eyj Bidda lúlla... NEI" Meira hvað maður hefur sterkar skoðanir ekki hærri í loftinu en þetta.

Lille kat er annars soldið uppáhald. Ef þið munið eftir laginu hennar Ídu úr Emil í Kattholti, Litli grís, þá kannist þið við þetta. Sama lag. Annað erindi.

Nú er hún reyndar byrjuð á "Bä bä vita lamm". Það er líka svolítið hátt á listanum. Ég þarf greinilega að fara að taka fram íslensku vísnabókina okkar. Eins gott að amma Lína er að koma í heimsókn.

Við keyrðum Davíð á lestarstöðina í hádeginu. Hann er að fara í vikuferð til Alingsås (sem er nett krummaskuð) að reyna að næla okkur í smá aukapening. Við söknum hans strax.

"Ég er nú bara starfsmaður á plani"

Hversu skemmtileg eru nú áhrif Nætur- og Dagvaktarinnar á Íslenskt mál? Þetta finnst mér snilld.

En, síðan hvenær varð Össur starfsmaður á plani? Er hann ekki iðnaðarráðherra?

Fjársjóðurinn minn

Ég á að vera að læra. Sit hérna við skrifborðið mitt og hlusta á feðginin fíflast. Fyrst yfir baðrútínunni og nú heyrist mér þau vera í símaleik, eða myndavélaleik. Litla daman kann aðeins örfá orð en þau spjalla og spjalla eins og enginn væri morgundagurinn og inn á milli heyrast í henni hlátrasköllin sem bara krakkar geta gefið frá sér. Pabbi er greinilega mjög fyndinn og hress. Dásamlegt.

Varð bara að deila þessu með ykkur - og nú aftur að bókunum.

Að skipta um skoðun

Fyrst þegar Fólkið fór að biðja um afsögn ríkisstjórnarinnar og kosningar á Íslandi var ég alfarið á móti því. Ekki af því mér fyndist svo frábært að hún sæti heldur var uppnámið þvílíkt að kosningar hefðu verið glapræði.

Núna... gerir ríkisstjórnin lítið af viti meir. Aðgerðir hennar núna eru ekki krísuviðbrögð heldur... tja... það fer alla vega að koma tími til að kjósa.

Það verður spennandi að fylgjast með landsfundi - væri gaman að gæta mætt. Endemis Svíþjóð (eða þið vitið - ekki alveg en samt stundum).

Kalt í Lundi

Við erum að tala um 17°C inni hjá mér. Ég næ ekki að kynda húsið mikið meira (nema fara á hausinn). Mig vantar arin. Það er nokkuð ljóst. Þetta er fáránlegt. Ég sit hér í lopapeysu og -sokkum með flísteppi utan um mig og er að frjósa. Best að hella upp á te.

Listin að klúðra viðtali

Ímyndaðu þér að þú sért stjórnandi fréttaskýringarþáttar á Íslandi. Ástandið er... eins og það er í dag, og þú ert með Bjarna Ármannsson í viðtali hjá þér að horfast, a.m.k. að hluta til, í augu við sinn hlut í falli íslenska fjármálakerfisins. Þú getur spurt hann um allt það sem brennur á allri þjóðinni. Hvað myndirðu leggja aðaláherslu á? Að fá hann til að segjast vera glataður fáviti? Hver yrði t.d. síðasta spurning þín? "Átt þú ekki bara að fá falleinkunn sem viðskiptamaður?"

Sigmar... þú hefðir getið tekið þetta - en þú gerðir það ekki.

Bjarni hins vegar... þú tókst þetta frábærlega. Það verður ekki frá þér tekið.

Játning

Ég átti frábær jól. Þau byrjuðu með yndislegum aðfangadegi og aðfangadagskvöldi með Eyrúnu Birnu og Davíð. Jólamaturinn heppnaðist frábærlega, mér til mikils léttis, og kvöldstundin með fjölskyldunni var hin ljúfasta. Ég mun aldrei aftur kvíða því að halda fámennt aðfangadagskvöld. A.m.k. ekki þegar það er svona góðmennt.

Á jóladag ákváðum við á hádegi að bjóða í smá jólakaffi. Allt í einu voru mættir til okkar 16 manns í kaffi, bollur, smákökur og jólaglögg og sökum fjölmennis var bara tilvalið að taka fram gítarinn og dansa í kringum jólatréð. Um kvöldið var okkur boðið í hangikjöt og félagsvist á Bivackgränden. Það var ekki leiðinlegt.

Annar í jólum kíktum við hjónin á útsölur - í sitthvoru lagi. Svo fórum við í jólaboð hjá Elvu Björk og Guðmundi (í sveitinni) sem buðu 17 manna saumó ásamt fjölskyldum í kaffi og Bingó. Dagurinn endaði svo í julefrokost að dönskum sið hjá Tomma og Möggu í Dragör (DK) með stórfjölskyldunni allri. Mamma og pabbi voru komin, ásamt Friðrik og Elísabetu og Katrínu Þóru. Það var svo gaman að sjá þau öll.

Þann 27. des fórum við nokkur á Hnotubrjótin, tókum svo pizzu og spil hjá Tomma í Dragör og svoleiðis liðu jólin. Dómkirkjuskoðun, hangikjöt og litlu jól í Lundi þann 28. des. Útsöluskoðun, rólóferð og sjóbað ásamt jólaglöggi og gamlárskvöldsskipulagningu þann 29. des. Jólatívolí með hersingunni allri þann 30. des ásamt dýrindis kvöldverði á Wagamama sem stendur sko alltaf fyrir sínu. Síðasta dag þessa endemis árs safnaðist svo 12 manna stórfjölskyldan saman í Dragör, undirbjó veislu kvöldsins og fagnaði svo með skaupi, flugeldum, Singstar og alvöru áramótastemmningu með ýmsu tilheyrandi eins og leigubílabið fram undir morgun o.fl. Nýarsdagur blandaðist þreytu og þynnku en við í Dragör hlóðum okkur þó samt inn í okkar fjallabíl með nesti og spil, leikföng og teiknimyndir og áttum nokkrar góðar klukkustundir með Íslandsgenginu í íbúðinni þeirra í Frederiksberg áður en leiðir skildu.

Þessir dagar voru alveg frábær. Við vorum mörg, sem hafði kannski þá einu slæmu hlið að ég fékk ekki að drekka í mig alla kosti hvers og eins þeirra sem ég sakna svo ógurlega mikið, en klárlega þá yfirgnæfandi góðu hlið sem sú tilfinning er að hafa alla sem standa manni næst í kringum sig á sama tíma. Þegar ég leit yfir stofuna mína á litlu jólunum og sá alla sitja þar prúðbúna við hangikjötsborðið... þá var gaman.

Játningin er bara sú að kveðjustundin var erfiðari en ég hélt. Árskiptin voru líka erfiðari en ég hélt. Ég táraðist yfir áramótaskaupinu – það er glæný lífsreynsla. Ég átti erfitt með að halda aftur af tárunum yfir innlenda fréttaannálnum á nýársdag. Ég táraðist margoft við tilhugsunina í gær um að fólkið mitt væri á heimleið og óvíst um hvenær þau kæmu aftur – eða hvenær ég kæmist heim. Mig langar heim og játa það hér með. Ég hugsa daglega til Íslands, vina minna og fjölskyldu þar en einnig ástandsins sem þar ríkir. Mér finnst erfitt að vera hér þegar ég vil svo miklu frekar vera þar þrátt fyrir að hér hafi ég alls ekki yfir neinu að kvarta – tja nema kannski peningaleysi. Ég er með heimþrá.